„Życie ma być ciągłym czujnym oczekiwaniem, pielgrzymowaniem ku wieczności, ku ostatecznemu wypełnieniu nadającemu sens i pełnię naszej ziemskiej wędrówce”. Zwrócił na to uwagę Papież podczas Mszy za zmarłych w ostatnim roku kardynałów – było ich siedmiu: Avery Dulles, Pio Laghi, Stéphanos II Ghattas, Stephen Kim Sou-Hwan, Paul Joseph Pham Dinh Tung, Umberto Betti i Jean Margéot – oraz biskupów. Sprawował ją wraz z Kolegium Kardynalskim w bazylice watykańskiej.

„Bolesne jest rozstanie z naszymi bliskimi. Śmierć to tajemnica pełna niepokoju – mówił w homilii Papież. – Jednak dla wierzących, w jakikolwiek sposób by się dokonała, zawsze oświetlona jest «nadzieją nieśmiertelności». Wiara podtrzymuje nas w tych chwilach po ludzku pełnych smutku i przygnębienia: «Życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy – przypomina liturgia. - Gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, znajdą przygotowane w niebie wieczne mieszkanie» (Prefacja o zmarłych). Dobrze wiemy i doświadczamy na naszej drodze, że w tym życiu nie brak trudności i problemów, są sytuacje cierpienia i bólu, chwile trudne do zrozumienia i przyjęcia. To wszystko jednak, rozważane w perspektywie wieczności, nabiera wartości i znaczenia. Każda próba bowiem, gdy przyjmie się ją z wytrwałą nadzieją i ofiaruje dla królestwa Bożego, daje duchowy pożytek już tu na ziemi, a przede wszystkim w przyszłym życiu w niebie. Na tym świecie jesteśmy przejściowo, doświadczani jak złoto w tyglu – stwierdza Pismo Święte. Tajemniczo włączeni w mękę Chrystusa, możemy złożyć nasze życie Panu jako miłą Mu, dobrowolną ofiarę miłości”.

ak/ rv